پاسخ به تعدادی سئوال

سلام به همه دوستان. اینجا میخواهم به چند تا سئوال (که البته شاید تکراری هم باشه) پاسخ بدم.

- در مورد کار توی پرث و تحوه کاریابی باید بگم به دلیل رشد سریع صنعت تو استرالیای غربی، تقاضا برای نیروی کار تو همه زمینه ها زیاده ولی رقابت هم وجود داره. اگه انگلیسی شما روان باشه (به خصوص Speaking , Listening) احتمالا" مشکل زیادی برای کار پیدا کردن نخواهید داشت. هرچند هیچ کس نمیتونه اینو تضمین کنه. برای آشنایی بیشتر با بازار کار میتونید به این سایتها مراجعه کنین و شغل مورد نظرتون رو جستجو کنید. بعضی وقتها حقوق رو هم ذکر میکنند: www.seek.com.au - www.mycareer.com.au - www.careerone.com.au

کمترین حقوقی که اینجا به یه تازه فارغ التحصیل میدن سالی 40 تا 50 هزار دلاره. اگه بیش از 5 سال سابقه دارین حقوقتون میتونه 65 تا 80 هزار دلار باشه. حقوق بالای 100 هزار دلار هم احتمال داره ولی احتمالا" بعد از چند سال سابقه تو استرالیا.


- در مورد هزینه زندگی باید بگم به دلیل همون رشد سریع صنعتی، قیمت ها مرتب بالا میره. به عنوان نمونه بنزین پارسال که ما اومده بودیم لیتری 120 تا 130 سنت بود ولی الان 150 تا 160 سنت شده. البته یه دلیلش بالا رفتن قیمت چهانی نفته. ولی قیمت سایر ارزاق هم بالا رفته. همینطور قیمت کرایه خوانه که میشه گفت از پارسال حدود 10 تا 15 درصد افزایش داشته.


- دوستان پرسیدن چقدر پول با خودمون بیاریم. والا چی بگم هرچی بیشتر بهترنیشخند. یعنی بستگی داره به اینکه چقدر پول دارینچشمک. هزینه زندگی رو میشه برای دو نفر اینجوری حساب کرد:

    - کرایه خونه حداقل 300 دلار در هفته

    - هزینه های جاری (غذا، برق، آب، تلفن، گاز، اینترنت، حمل و نقل و ...) حداقل 200 دلار در هفته

یعنی برای حداقل هزینه باید حدود 2000 دلار در ماه در نظر بگیرین.

من حداقل ها رو نوشتم فردا نیاین اینجا بگین چرا ما خرجمون شده ماهی 3000 دلارخنده


خوب باشید.

سیامک



  
ساعت ٥:٢۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٠ تیر ۱۳۸٧
تگ های این مطلب :استرالیا و تگ های این مطلب :مهاجرت و تگ های این مطلب :پرث و تگ های این مطلب :کار و زندگی


یکسال گذشت

امروز یک ساله که به اتفاق فرزانه و بچه ها در استرالیا هستیم. من 13 ژوئن و بقیه 26 ژوئن وارد استرالیا شدیم. اگه بخواهم یک مرور داشته باشم از این یک سال باید بگم، علی رغم مشکلاتی که اینجا وحود داره از اومدن به استرالیا پشیمون نیستیم. درسته که تو ایران زندگی نسبتا" راحت تری داشتیم (به لحاظ مالی) ولی وقتی به بچه ها فکر میکنم میبینم این آینده ای که اینجا براشون متصوره، به هیچ وجه تو ایران عملی نبود. به قول یکی از دوستان بسیار بزرگوار و عزیزم (این حرف رو وقتی من تازه داشتم برای مهاجرت اقدام میکردم میگفت): بهترین سرنوشتی که ممکنه برای یه دختر تو ایران پیش بیاد اینه که یه شوهر خوب پیدا کنه خنده. 

توی این یکسال اتفاقات خوب و بدی برامن اتفاق افتاده (البته به قول فرزانه اون اتفاقات هم که بهشون میگیم بد حتما" به صلاحمون بوده) اهم این اتفاقات اینها هستند:

-          اجاره خونه و خرید ماشین و لوازم زندگی در بدو ورود

-          ثبت نام بچه ها در مدرسه – در دوره مخصوص زبان انگلیسی  – از ژوئیه امسال بچه ها میرن مدرسه معمولی.

-          پیدا کردن کار بعد از یک ماه و نیم توی شرکت Unisys

-          آشنا شدن با تعدادی از ایرانیهای مقیم پرث و برقراری ارتباط نزدیک با دو خانواده عزیز جواهردشتی و برزی نژاد

-          یک مسافرت دو روزه به اتفاق همون دو خانواده

-          از دست دادن کار پس از سه ماه کار کردن و یک ماه و نیم دیگه بیکار بودن ناراحت

-          پیدا کردن کار در شرکت Alphawest

-          آمدن و اقامت دو ماهه پدرم پیش ما

-          شروع به تحصیل فرزانه در TAFE در رشته Accounting

-          رفتن به چهار کنسرت مختلف (امید، لیلافروهر، بیژن مرتضوی و شهرام شب پره) – در مورد این کنسرت ها یه مطلب جداگانه اگه وقت کردم مینویسم.

دست آخر اینکه اگه بخوام چند تا توصیه به دوستان در حال مهاجرت بکنم اینه که:

۱- انگلیسی خودتون رو تقویت کنین
۲- انگلیسی خودتون رو تقویت کنین
۳- انگلیسی خودتون رو تقویت کنین
۴- انگلیسی خودتون رو تقویت کنین
۵- باز هم انگلیسی خودتون رو تقویت کنین

 

خوب باشید.

  
ساعت ٩:٠٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٦ تیر ۱۳۸٧
تگ های این مطلب :مهاجرت و تگ های این مطلب :استرالیا و تگ های این مطلب :پرث