باز هم درباره مهاجرت

تا حالا چند نفر از من در مورد اينكه از مهاجرت به استراليا راضي هستم يا نه و اينكه انتظاراتي كه قبل از مهاجرت از استراليا داشتي برآورد شده پرسيدن كه سعي ميكنم اينجا به اين دو تا سئوال كلي جواب بدم:
اول از همه اينكه قبل از مهاجرت به قول يكي از دوستان (بهرنگ) چنان عطشي براي رسيدن به اينجا داشتيم كه هر ثانيه‌اي كه ميگذشت و ويزا آماده نمي‌شد انكار برامون يك سال گذشته و فقط و فقط به اين فكر ميكرديم كه هرچه زودتر ايران رو ترك كنيم و برسيم اينجا تا ديگه زندگي‌مون از اين رو به اون رو بشه و خوشبخت‌ترين آدم روي زمين بشيم. هرچند كه در ظاهر به همه ميگفتيم: "ما ميدونيم كه اونجا هم مشكلات خودشو داره و براي زندگي بايد تلاش مضاعفي بكنيم" ولي در باطن به تنها چيزي كه فكر ميكرديم اين بود كه برسيم اينجا. منظورم از اين حرف اين نيست كه استراليا انتظارات منو برآورد نكرده، انتظاراتم رو برآورد كرده فقط منظورم اينه كه اون عطش (كه البته در جاي خودش عطش خوبي هم هست) ظرف حداكثر چند ماه (شايد هم چند هفته) از بين ميره و زندگي عادي ميشه.
يادمه يك كامنت قبل از اينكه بيام استراليا يكي از دوستان كه فكر ميكنم اسمشون آرش خان بود گذاشته بود در مورد اينكه وقتي آدم ميخواد چيزي رو به دست بياره تا به دستش نياورده خودشو به هر آب و آتشي ميزنه ولي وقتي اونو به دست آورد ديگه براش عادي ميشه و بعضي وقتها هم ميگه از اينكه شرايط جديد من اينه راضي نيستم مثال خوبي هم از ازدواج زده بود كه اكثر مردم (چه خانم چه آقا) قبل از ازدواج هركاري ميكنن كه ازدواج كنن ولي بعدش هر كي رو ميبينن ميگن ازدواج نكني ها!! بدبخت ميشي .
قبلا" با يه جدول ايران رو با استراليا مقايسه كردم كه دوستان هم لطف كردن پارامترهاي مهم ديگه‌اي دو متذكر شدن. عطش من هم به استراليا از بين رفته ولي از اينكه اين تصميم رو گرفتم و مهاجرت كردم نه تنها اصلا" پشيمون نيستم، بلكه اگه الان منو برگردونن به سه سال قبل تو ايران (كار و خونه و درآمد نسبتا" مساعد و ...) بازهم براي مهاجرت به استراليا و بخصوص پرت اقدام ميكنم. اگه بخوام مزاياي اينجا رو ليست كنم ميشه اينها رو گفت:
- امنيت و رفاه اجتماعي: شما با هر سطح درآمدي تو استراليا زندگي معقولي خواهيد داشت.
- تفريح متناسب به درآمد و آزادي در انتخاب نوع تفريح.
- شرايط مناسب و موقعيت‌هاي مختلف براي فرزندان. (اينو توي يه پست ديگه درموردش صحبت ميكنم كه فرق اينجا با ايران در رابطه با شرايط زندگي و تحصيل براي بچه‌ها چيه)
- امكان ادامه تحصيل در هر سني كه باشين.
- نبودن ترافيك غير منطقي و اعصاب خوردكن
- بنزين اينجا سهميه بندي نيست هرچند بنرين گرون به نظر ميرسه ولي نسبت به درآمد اينجا خيلي هم گرون نيست (الان ليتري حدود يك دلار و سي سنت)
- هيچ نوع طرح امنيت و غيره اينجا برگزار نميشه و تا كسي قانون رو زير پا نذاره، هيچ احدي‌الناسي كاري با آدم نداره.
اينها رو نگفتم كه بگم ايران جاي خوبي نيست. من هنوز هم به ايران رو با تمام وجودم دوست دارم ولي تا وقتي شرايطش اينه من حاضر نيستم اونجا زندگي كنم.

خيلي طولاني شد. به هرحال توصيه من به دوستاني كه در حال مهاجرت هستن چه اونها كه تازه دارن اقدام ميكنن و چه اونها كه در مراحل نهايي گرفتن ويزا هستن اينه كه با ذهن آماده به اينجا بيان يعني خودشون رو براي شرايط جديد آماده كنن.

خوب باشيد.


  
ساعت ٩:۱٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٥ دی ۱۳۸٦